Yılların pesimistinin dönüşüm hikayesi: part 1…Transformation story of a pessimist: part 1

En son güncellendiği tarih: 11 Tem 2020



Eda1

Ömer’le tüm gün takıldığım ve klasik pineklediğim günlerden birinde, Gitte’den bir sms geldi, bir şey yapmak istiyorum, vakit gerekiyor, para yok, ne dersin? Üzerinde çok da fazla düşünmeden ‘olur tabii’dedim. ‘Neden olmasın?’. Tüm gün evdeyim, Ömer’in kreşi düzenli hale geldi ve artık kendime vakit ayırabilrim.

On another usual day with my son Ömer, hanging around at home all day long, I received that sms from Gitte: “I want to do something. We will need time and money which we don’t have. What do you say?”. I said “Yes, why not.” without giving much of a thought. I am mostly at home, Ömer goes to kindergarten regularly, I can surely spare some time for myself.


Eda2

Hikaye böyle başladı, planlamalar, benim Türk tarafımla her şeye önce bir ‘olmaz’deyişim ve  Gitte’nin Alman duruşu ile her seferinde ‘önce deneyelim’teklifi. Deneyişimiz ve olmazların olurlara dönüşmesi. Son 5 aydır epey yol aldık, hem Atölye Çamur açısından hem de kendi açımdan. Daha az ‘hayır’la başlıyorum cümlelere, halen ara ara ‘yok artık o kadar da olmaz’damarım ortaya çıksa da, yüzdeye vuracak olursak epey bir ivme kaydettim.

This is how the story has begun: me, saying mostly ‘no’ with my Turkish reflexes and Gitte, proposing “let’s give it a try at least” with her German stand. And so the impossible turns to possible. Both Atölye Çamur and myself have gone a long way since 5 months. Now I start my sentences saying less ‘no’. I am still having my crisis though, thinking: “Come on, this is too much”. But I am pretty successful if you compare both situations in percentages.

Negatiften pozitife dönmek, hele ki bizim topraklarda pek kolay olmuyor, genlerimize işlemişbir olmazcılıktan sonra ben kendimde oluşan bu dönüşümden çok memnunum, devam ettirmek için çaba sarfediyorum. Doğa’ya temas etmek, daha temas etmeden bile dönüştürüyormuş. Herkese tavsiye ederim, hayat daha kolay ve güzelleşiyor, az şey değil, öyle değil mi?

It is not easy to turn to positive from negative, especially in our land. It kind of penetrated into our genes. I am glad of this transformation in me, and I am spending energy to sustain it further. Touching the nature transforms you even without touching it. I recommend you. Life becomes easier and more beautiful, not bad, or?


Eda3